[ M a k e a w i s h ,, * ]

~♪ ช่วงเวลาดีๆที่เธอและฉันไม่ต้องกังวลอะไร 
 เป็นช่วงเวลาดีๆที่เราทั้งสองจะมีแต่ความเข้าใจ
วันนี้เป็นวันดีดี วันนี้เราควรจะทำอะไร
วันที่อะไรๆ ก็ดูจะเหมือนจะคอยเป็นใจให้กัน
วันนี้จะทำอะไร ก็ดูจะเหมือนไม่ต้องระแวงระวัง
วันนี้คือวันดีดี มีฉันและเธอคนดีเท่านั้น ,,*

 

วันนี้ว่างม๊ากมาก

ไปเข้าร้านทำผมมา -*-

แบบว่า...

 

หัวสั้นเลยอ่ะ โฮกกก T[]T  !!

 

นี่ก่อนไป

 

ปิดเทอมแล้ว ^O^

อยู่ว่างๆไม่มีไรทำเลยมีโอกาสอัพกันซักที

.

.

.

คือวันนี้ตอนเช้าเอาของไปให้เอ้ที่โรงเรียน

เสร็จแล้วขึ้นรถ คุยกับแม่ว่า "ไปเที่ยวอุดรฯกันป่ะ"

พอดีว่าป้าพึ่งออก Fortuner มาใหม่ แม่เลยพาไปบ้านป้า

แล้วก็ได้ไปอุดรฯกันจริงๆ --" แวะรับญาติพี่น้องอีก

.

.

เวลาประมาณบ่าย 2 แวะกินข้าวที่ร้าน "ฟาโรห์เฮ้าส์"

อร่อยดีนะ ลองไปกินดู /heh

.

.

บ่าย 3 ขณะนี้เรายืนอยู่ที่เจริญศรีพลาซ่า

ไอ้เราก็ว่าเรามาเดินห้างไกลบ้านไกลเมืองแล้วนะ

ยังเจออ่ะ

มาทำไรแถวนี้วะ -*-

.

.

เดินได้แปปเดียวเองได้กลับ ฟีฟ่ามันงอแง

(ฟีฟ่า=ชื่อน้อง อายุ 1 ขวบ)

ถึงขอนแก่นประมาณ 5 โมง แวะไปรับคุณตาที่บ้าน เพื่อที่จะไปกินข้าวกัน

 

คือที่หน้าบ้านตาเนี่ย ขายน้ำอะไรซักอย่างนี่แหละ

แล้วเรานั่งอยู่ในรถ มองไป

คิดในใจ "ใครวะนั่น คุ้นๆ กระเป๋าแดงๆ"

ยืนซื้อน้ำอยู่ . . . " บิว " (ไปเรียนพี่แบงค์ล่ะมั้ง)

แต่คิดว่ามันคงไม่เห็นเพราะว่าฟิล์มมันสะท้อนแสงออกหมด

จากนั้นก็ไปกินข้าว แล้วรีบหนีมาเล่นคอม -"-

.

.

.

นะโมตัสสะ .. พุทโธ ..ธัมโม.. สังโฆ

สังคมเกรด 4 สาธู้ ~ _/l\_

ใครเรียนกับนิยุบลก็ช่วยกันอนุโมทนาหน่อย

ช่วงนี้ก็พอรู้เกรดแล้วบางวิชา ก็ดีอ่ะ โอเคโอเค!! ♪ ♫

แต่ในใจก็แบบ "ได้มาได้ไงวะ--"

ไหนๆก็ได้มาก็รับไว้ /heh “ก็แค่ม.ปลาย”

.

.

.

" Just make a wish... have a hope...

Don't cry... Don't be sad... Don't give up...

Please remember... wherever you go... whatever you do...

 

แค่อธิษฐาน... และอยู่อย่างมีความหวัง...

อย่าร้องไห้... อย่ายอมแพ้... อย่าเสียใจ

ขอเพียงจำไว้... แม้ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน... จะทำอะไร...

 

                                                                                             from : Make a wish (เจ้าหญิงผู้เลอโฉม)

 

และ

.

.

.

Happy Birth Day

 

To

 

J'Beam ^^

.

.

สุดท้าย

มีรูปจากค่ายมาให้ดูนิดหน่อย *-*

 

 

.

.

.

 

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

3เดือนผ่านไป กับการที่ไม่ได้อัพสเปซ - -"

 

ตอนนี้ก็ขึ้นม.4แล้วนะ

 

เปิดเทอมมานานแล้ว ใกล้สอบมิดเทอมแล้วล่ะ

 

เพื่อนๆในห้อง ทุกคน "ยอดเยี่ยม"

 

ทำให้คนธรรมดา ๆ อย่างเรา รู้สึก "กดดัน" -*-

 

ช่วงนี้ก็ม.ปลายแล้ว

 

แต่ยังไม่รู้จักตัวเองมากพอ

 

มีใครพอจะรู้วิธี ค้นพบตัวเองบ้าง

 

ไม่รู้ว่าตัวเองเหมาะที่จะเรียนอะไร ในอนาคต

 

ทำไมคนรอบข้างถึงบอกให้เรียนหมอนะ

 

อาจเป็นเพราะตอนเด็กๆเรียนเก่งกว่าใคร

 

แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว

 

ถ้าทำในสิ่งที่ไม่ชอบ ยังไงก็คงทำไม่ได้ดี

 

หวังว่าซักวัน จะได้ทำตามใจตัวเองบ้าง

 

ตอนนี้รู้แค่ว่า ต้องตั้งใจเรียน ทำคะแนนดีๆไว้

 

คอมพิวเตอร์ เกม อินเตอร์เน็ต

 

เล่นไปทำไม เพื่อ ???  --"

 

คิดว่าที่เล่นเกม เพราะเกมเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ !!

 

ไม่มีไรทำก็เล่นเกม ถ้าจะเลิก..

 

ก็คือ ต้องหาเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ตัวใหม่ !!!

 

ซึ่งมันอาจจะออกมาในอีกรูปแบบหนึ่ง

 

ถ้ามันเป็นหนังสือเรียนก็คงจะดี

 

ลองๆคิดดูว่า ทุกวันนี้

 

อยู่เพื่อใคร ? เรียนไปเพื่อใคร ?

 

ใช่เพื่อนตัวเองรึเปล่านะ

 

คำตอบอาจจะออกมาว่า...ใช่ (แต่น้อย)

 

ก็ใช่นั่นแหละ แต่ใช่นิดเดียว

 

จะมีใครที่วันๆเอาแต่ทำเพื่อคนอื่น (หรือมี?)

 

ตอนนี้ไม่รู้จริงๆว่าอนาคต มันจะออกมาดูดี ตามที่หลายคนๆรวมทั้งตัวเองคิดไว้หรือเปล่า

 

แต่อยู่กับปัจจุบันก่อนดีมั้ย

 

ทำวันนี้ให้ดีไว้ก่อน แล้วพรุ่งนี้มันก็ดีเองแหละ

 

ทุกวันนี้ 3/10 ยังรักกันดีเนอะ ^O^

 

ตอนเช้าๆ ก็ยังมานั่งด้วยกันอยู่

 

ก็ยังลอกการบ้านเหมือนเดิม

 

ตอนเที่ยงก็ยังมานั่งกินข้าวด้วยกัน

 

อยาก meeting นะพี่น้อง ใครสนใจ ติดต่อๆ

 

รวบรวมคะแนน ส่งหัวหน้าตุลพิจารณา ^^"

 

สำหรับ KL

 

เป็นศูนย์รวมจิตใจ - -*

 

ก็ดีเนอะ กินข้าวด้วยกันทุกวัน

 

ตอนนี้ก็ใกล้ถึงวันสำคัญ (ใกล้มั้ย?) จะ 2 ขวบแล้ว

 

ขอบคุณทุกคนที่ยังรักกันเหมือนเดิม

 

คิดถึงเพื่อนๆ นะ คิดถึงมากมาย

 

บางทีได้ทำอะไรดีๆ สนุกๆ ยังคิดว่า อยากให้มาอยู่ตรงนี้ด้วยกันจังเลย

 

เก๋ ที่ส่งข้อความมาอ่ะ เคยบอกแล้วใช่ป่ะ ว่าผูกพันไม่มี ธ์ - -*

 

ตอนนี้ก็หลายคนที่มีปัญหา มีเรื่องไม่สบายใจ

 

เช่น เนย โดนงัดบ้าน ใครยังไม่รู้ๆ รู้ไว้นะๆ -"-

 

ทุกปัญหามีทางออก ไม่ใช่ทุกทางออกมีปัญหา

 

แต่ถ้าคิดไม่ออก ก็ให้นึกถึงหลักอริยสัจ 4 ไว้นะ เฮ้ย บ้า - -*

 

บางครั้งการคิดแปลกๆ คิดให้ต่าง มันอาจจะมีประโยชน์

 

ลองมองปัญหาอีกมุมหนึ่ง

 

มุมที่ไม่มีใครเห็น

 

ถ้าเห็นมันนะ จะพบว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะข้ามคืนเลยล่ะ

 

อ่านๆ ไปอาจจะงงๆ

 

คิดอะไรได้ ก็พิมพ์ไป มันอาจจะไม่ต่อกันบ้าง

 

แค่ไม่อยากดองสเปซนานเกิน

 

พร่ามไปเยอะเลย แต่ไม่ได้ใจความ เยี่ยมจริงๆ !! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อัพมั่ง -..-
มันเป็นการ "เปิดใจ" จากความ "ผูกพัน" ที่เรามีให้กันตลอดมา
แล้วก็ฝากไปถึงทุกๆคนเลยนะ ว่า "ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา" และ "ขอโทษกับทุกอย่างที่ผิดไป"

 

....ใครคนหนึ่งคนนั้น ในวันหนึ่งวันนั้น เคยผูกพันกันซะมากมาย....

 

กิฟท์
เด็กหงส์เหมือนกัน ^O^
คือกิ๊ฟเนี่ยนะ บางวันก็จะเดินด้วยกันทั้งวัน บางวันก็แทบไม่ได้คุยกัน -"-
แต่เวลาคุยกันเราจะคุยกันแบบคนมีความรู้ (นี๊-.-) เถียงกันในเรื่องทางวิชาการอยู่บ่อยๆ
กิ๊ฟจะพาเค้าเรียนตลอด เวลาเค้าไม่ตั้งใจเรียน มันจะเตือนด้วยการตีหัว - -* ทุกครั้ง
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ที่ให้กันมาตลอด กิ๊ฟเป็นคนเก่ง (เหมือนเค้า ก๊ากๆ >.<)
กิ๊ฟเนี่ยจะเปนคนมีเซ๊นทางคณิตศาสตร์ (มันพูดของมันเอง -"-) มันก็เก่งของมันน่ะแหละ
อาจารย์ภาณีเคยทักว่าเราหน้าเหมือนกันด้วยล่ะ เหอะๆ(หัวเราะแบบวชิ-*-)
ไอ้เรื่องโรคกระเพาะ ทั้งกระเพาะล่างกระเพาะบนน่ะ
ก็กินข้าวให้มันตรงเวลา เอ้อ เพื่อนเป็นห่วงนะหนิ่ ฮ่าๆ แอบขำเวลามันปวดท้อง -*-
แต่ยังไงก็เหอะ เจอกันแพทย์ มข. ว่ะ ตั้งใจจริงนะเนี่ย -..- สู้ๆ

 

เก๋
ครั้งแรก.. เค้าถามเก๋ว่า เก๋ได้ขับรถยนต์มาโรงเรียนรึเปล่า จำได้มะ (น่าจะจำไม่ได้นะ-"-)
เก๋พาเค้ามารู้จักกับทุกๆคน พาเค้ามาเจอแต่สิ่งดีๆ เก๋จาเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนๆได้เสมอในทุกๆเรื่อง เจ๋งว่ะ ชอบบ -..-
เก๋เนี่ย ตัวใหญ่เนอะ ^^ อบอุ่นๆ มักจะเป็นที่พักพิงให้เพื่อนๆเสมอ ทั้งยามร้อน และยามหนาาว - -
เวลาเรียนเก๋นั่งหลังเสาอ่า แอบหลับบ่อย เค้าเห็นน๊าา -.- ตั้งใจเรียนกานหน่อยย โตแล้ววว -"-
ขึ้นม.4เราไม่ได้เรียนด้วยกันก็ไม่เป็นไร ไว้ถ้ามีไรให้ช่วยก็บอก ทำไม่ทำให้อีกเรื่องนึง อ่าว ไม่ใช่แระ ฮ่าๆ
เราชอบกวนกันไปกวนกันมาอ่ะนะ จะเตะซะหน่อยก็ไม่ถึง แหม่ เสียดาย -.- เออแล้วเวลายิ้ม กรุณาลืมตาด้วย -*-
เก๋อย่าลืมนะ มินิคูเปอร์ ไปซื้อมาขับด้วย ฮ่าๆ

 

ปอ
แต่ก่อนมันแค่เตี้ย แต่เด๋วนี้มันอ้วนด้วย กร๊ากๆๆ ขำ ๆ (ตัวเองผอมมาก-.-)
ปอเนี่ยนะ เรียนเก่งนะเธออ่ะ แต่เด๋วนี้ไม่ค่อยตั้งใจเรียนนะ แอบเห็นๆ
เกรดมันเลยตก เห็นมั้ยล่ะ -.- ตอนเรียนในห้องไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะว่านั่งไกลกันโคต
ช่วงนี้รู้สึกว่ามันจะเล่นแต่บาส แต่ทำไมไม่สูงวะ กร๊ากๆ ขำอีกแล้วว
เลขที่ติดกันอ่ะนะ ได้อยู่กลุ่มด้วยกันอยู่บ่อย ๆ ทำเวรไรเงี้ย ต้องลากหัวไปทุกวัน - -*
ม.4เจอกันอีก ฮ่าๆ อย่ากวนมากนะเว้ย เค้าจาตั้งใจเรียน -.- แล้วเจอกัน ...

 

แป้ง
ใครนิ่ ชื่อไม่คุ้นเรย ช่างมันๆ ผ่านๆ

 

ปูน
วิ๊ดดด วิ๊วววว [แซวคนสวย-"-]
ปูนอ่ะ คือนานๆทีมันจะพูด แต่เวลามันพูดแต่ละที เค้าอึ้งเลยนะ  -"-
ตอนแรกเค้ามีข้อมูลเกี่ยวกับปูน2อย่างคือ จบจากสวนสนุกแล้วก็เลขที่39 -*-
กว่าจะมารู้จักกันก็ประมาณ ม.2นี่ละมั้ง เวลาปูนเรียนไม่เห็นปูนจะพูดซักคำ
มันก็เลยเข้าใจที่อาจารย์พูด ก็เลยเรียนเก่งไงล่ะ >.<  [เพื่อนๆเห็นมั้ย ตัวอย่างที่ดี]
ตอนไปค่ายวิทย์ ปูนเมา ก๊ากๆ โคตขำ จะเดินไปเข้าห้องน้ำ แล้วจะอ้อมเพื่อ ?
ประตูข้างในก็มี >O< ! ช่างมันปูน มันผ่านไปแร้วว (แล้วพูดทำไม-*-)
แถมบอกจะดูบอล ก็ไม่ตื่นกันซักคน - -* จะปลุกก็เกรงใจ
ปูนเลี้ยงหนังเลี้ยงข้าวเลี้ยงขนมบ่อยมาก แต๊งกิ้วๆๆ
เออ มอสี่อยุห้องเดียวกันอีก เลขที่ติดกันอีกซ้าล่ะ พูดมั่งก็ได้น๊าา ^^

 

หลา
หลาเนี่ยนะ ที่เค้าพบเห็นจนชินคือ หลาไปเข้าห้องน้ำ บ่อยยย มากกกก - -*
ทั้งไปเอง แล้วก็พาเพื่อนไป น้ำใจงามสุดขอบประตูห้องน้ำ เฮ้ยล้อเล่นๆ -"-
คือเวลาเพื่อนจะไปฉี่ หลาจะพาไปตลอด แต่เค้าไม่เคยใช้บริการหรอก
เพราะเค้าไม่ชอบฉี่ที่โรงเรียน - - หลารู้ป่าวว่าหลาตั้งใจเรียนม๊ากมาก
ไม่เข้าใจก็มาถามตลอด เค้ามักจะอธิบายไม่ได้อ่ะ เพราะว่าเค้าสอนคนไม่เป็น
อันนี้ต้องขอโทษจริงๆ ทุกๆคนเลย  ขอให้หลาสอบติดละกันน๊าาา _/|\_ ม.4เจอกันๆ
เวลาเดินไม่ต้องหลบแดดขนาดนั้นก็ได้ ไม่เคยเห็นหลาจะดำซักที -*-
เห็นตัวเล็กๆยังงั้น แรงเยอะโคต
เออหลา หลามือหนักมากกกกกก เลยรู้ป่ะ - -*

 

แพร์
ตอนที่อ.กัญชลีกร เรียกมันว่าศิรินันท์พร ก็จำมันได้ตั้งแต่นั้นมา แต่ก็ไม่รู้หรอกว่ามันเปนใครมาจากไหน - -
อ้วนก็อ้วน -.- ต่อมา อย่างที่บอกก็คือ เก๋พาเค้ามารู้จักกับทุกคนแล้วก็คนนี้ด้วย
ตอนม.2 ได้นั่งข้างแพร์ด้วยแหละ ทำให้สนิทกันมากขึ้น แพร์เป็นคนน่ารักนะ หมายถึงนิสัยนะ ฮ่าๆ-.-
คือแบบ ไม่เคยเจอเพื่อนแบบนี้มาก่อนในชีวิต -"- เป็นความมหัศจรรย์ครั้งแรก อ่าวไม่ใช่แระ - -*
เราเคยเล่นเป็นกิ๊กกันด้วย จำได้รึเปล่า ^^" แล้วก็มีช่วงนึงอ่ะ ประมาณม.2ปลายๆ
แพร์จะทำอะไรก็ส่งข้อความมาบอก จนนังปอมันแซวว่า แป้งเป็นแม่แพร์เหรอ -"-
พักหลังๆมานี่ก็โคตขี้งอนเลยยยยอ่ะ แล้วก็พูดม๊ากมาก แต่เห็นอย่างนั้นเค้ามีความสุขมากกว่าพูดน้อยนะ
เวลาที่บอกให้เค้าทำงานให้อ่ะ ถึงเค้าจาทำหน้าแบบนี้ >> -__-" แต่ก็ทำให้อยุดีแหละ
เค้าไม่ชอบเลยเวลาแพร์อารมณ์ไม่ดี ปากจะห้อยนะรู้เปล่า -.- (ล้อเล่นๆ)
ขึ้นม.4 ไป ถึงแพร์จะไม่อยู่กับเค้าก็ไม่เป็นไร ก็เข้าใจว่ามันถึงเวลา คนเรามีทางเดินที่ต่างกัน
แต่บอกตรงๆว่าทำใจไม่ได้ ไม่รู้เป็นอะไร ความผูกพันและความทรงจำดีๆ มันทำให้คนเราลืมกันไม่ลง
แมงทับ -*-

 

เอ้
ถ้าจำไม่ผิด ม.1 ชั้นไม่รู้จักแกว่ะ - -* ถ้าจำผิดก็โทดนะ
เก๋อีกแล้ว เก๋เอาอีกแล้ว พาเค้ามารู้จักคนนี้ด้วยอีกคน ตั้งแต่ยังไม่มีชื่อ KL
พอขึ้นมาม.2 ยังไม่ค่อยรู้จักกันเรยย ชื่อเอ้เหรอ งืมมๆงัมมๆ -*-
พอปิดเทอมปุ๊ป มันก็เริ่มเข้ามาให้รู้จัก - - คือปิดเทอมพึ่งเห็นมันเล่นเอ็มนี่แหละ
ช่วงนั้นกำลังติดปังย่าสุดๆ นี่ก็อีกคน เล่นอยุก็ซิบมา ช่วงแรกๆรำค๊าญ รำคาญ -*-
มันจะทักทุกครั้งที่เข้าเอ็มเลยนะ "แป้งสุดสวย" ดูมันเรียกๆ -"- นานๆไปชิน สวยก็สวย ฮ่า 55+
ถ้าเทียบกับตอนนี้ คนละคนเลยว่ะ  พอเปิดเทอมมา ม.2เทอม2 เอาแล้วมั้ยล่ะ
ไอ้เต่าน้อยขอเปลี่ยนที่ เลยได้มานั่งข้างมัน ได้รู้จักคนๆนี้มากขึ้น ถึงมากที่สุด
เพราะว่าเธอจะชอบพูดถึงเรื่องของตัวเอง แล้วก็เลยจำได้
มีช่วงนึงรู้สึกว่ามันอารมณ์ขึ้นๆลงๆ บางวันอารมณ์เสียแต่เช้า บางวันพูดม๊ากมาก
คือเวลามีอะไรในใจ (ห้ามตอบว่าสุวัฒน์-"-) บอกก่อนก็ได้ จะได้ไม่ยุ่ง - -*
ตอนที่แกร้องไห้ เค้ารู้สึกผิดมาตลอดเลยรู้รึเปล่า ถ้าเค้าไม่พูดก็คงไม่มีอะไร หลายครั้งแล้วด้วย
ทุกๆสิ่งที่พูดไป เค้าไม่เคยโกหกแกเลยนะ มีอะไรเค้าจะบอกแกตลอด เพราะเค้าไว้ใจ เชื่อใจแกเสมอ
ตอนที่แกวิ่งเข้าไปในห้องเค้า เค้าตามไป คงไม่เห็นใช่มั้ย เค้าได้ยินหลายๆอย่างด้วยแหละ -.-
ขึ้นม.4ไป อยู่ห้องเดียวกันอีกแล้ว ดีใจมั้ย? ตอนที่แกพูดว่า "ม.4นั่งที่เดิมเนาะเรา" เค้าดีใจที่สุดเลย
อย่างน้อยเค้าก็ได้รู้ว่าแกไม่เบื่อเค้า เค้ารู้ว่าบางทีเค้าทำตัวน่าเบื่อ น่ารำคาญ
ต่อไปเค้าจาเชื่อฟังแกอย่างที่แกบอก แต่เค้าก็มีอำนาจพอที่จะสั่งแกได้เหมือนกัน ฮ่าๆ
เอ้รู้รึเปล่า ว่าแกเป็นเหมือนไอดอลเค้าคนนึงเลยนะ เอ้เป็นคนเก่ง กล้า เสียสละเพื่อส่วนรวมได้เสมอ
คือเวลาเห็นแกทำงานมากๆหลายๆอย่างพร้อมกัน เค้าเป็นห่วงมากนะ รู้ว่าเหนื่อย
เค้าขอโทษที่เค้าช่วยอะไรแกไม่ได้มาก เค้าก็ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆจากแกนี่แหละ ที่คอยสอนตลอด
จากที่นั่งข้างแกมาปีครึ่ง แกเป็นคนแรกที่ด่าเค้าว่า"ปากหมา" -*- คือครั้งแรกอ่ะ อึ้งโคต -"- แต่หลังๆเริ่มชิน
เค้าได้รู้จักแกในหลายๆมุม หลายๆด้าน เฮ้ย แกรู้มะ วันนี้แกเปิดพุงให้ชั้นดูอ่ะ -"-
แต่พักหลังนี่จะออกแนวบ๊องๆตลอด เล่นมุกโคตแป้ก แบบว่า กล้าเล่นได้ไงวะ - -*
บางทีเล่นเอาเนยงงจนดำเลยอ่ะ -"- เรื่องส่วนตัวแกอ่ะ เค้าไม่เคยถามเลยนะ
นอกจากแกจะบอกเค้าเอง เพราะเค้าคิดว่า ถ้าไม่บอกแสดงว่าไม่อยากให้รู้
แต่ยังไงก็เหอะ คนอื่นมันมาเล่าให้เค้าฟังเองนะ - -* เออแล้วก็เวลาจะให้ทำอะไรให้
บอกเลยก็ได้ อย่าฟอร์มมาก -.- สุดท้ายๆ ร้องเพลงโคตเพราะเลยแก พอเถอะๆ -*-

 

ไอซ์
สิ่งที่เห็นมาตลอดจนถึงปัจจุบันนี้คือ ไอซ์ตัวติดแพร์ เหมือนตุ๊กแกเกาะม้า อ่าว ล้อเล่นๆ^^
คือเวลาแพร์จะไปไหนเนี่ยนะ ไอซ์จะอยากรู้ตลอด -"- ไม่ทราบมันเป็นไร
สิ่งที่พบต่อมาคือไอซ์มีพัฒนาการเร็ว .. มากกกกกกกก .. - -*
ตัวใหญ่กว่าแพมอีกอ่ะ เวลาเรียน สอบมาที ม้า"มืด" ตลอด
เวลาเพื่อนคุยกัน ไอซ์จะมาช้าเสมอ และนั่นทำให้มันได้ยินแค่กลางๆเรื่องก็เลยไม่รู้เรื่อง
พอไม่รู้เรื่อง ก็เลยต้องถาม -"- ถามแล้วถามอีก เนื่องจากคนเล่ามันขี้เกียจเล่าอีก - -*
แต่เด๋วนี้รู้สึกจะเงียบๆลงแฮะ -.- โชคดีๆ ..

 

บิวตี้ สุดสวย
ตอนแรกๆ จะมีคำๆนึงที่บิวจะใช้ลงท้ายประโยคตลอดก็คือ "ติ" ไม่รู้ว่าเป็นชื่อญาติฝ่ายไหน
อันนี้ก็เป็นเรื่องของมัน แต่แล้วเธอก็ "สวย" คำนี้คำเดียว เข้าใจ โอเคค่ะ - -*
บิวตี้เธอจะค่อนข้างไฮเทคพอสมควร แบบนี้ชอบ -.- คุยเรื่องคอมเรื่องเกมไรกันงี้รู้เรื่อง
แร็คเถื่อนก็เล่นกันเข้าไป เกมไรใหม่มาก็พากันเล่นหมด ฮ่า ๆ เจริญจิง
เวลาสอบเธอจะเครียดมาก ถึงขั้นเสียน้ำตากันเลยทีเดียว กิ๊ววๆ
ไม่รู้จะเครียดไปไหน อ่านไปมากๆ ถ้ามันไม่มีสมาธิจะจำ มันก็ทำได้เท่าตอนที่ยังไม่อ่านน่ะแหละ
แล้วเวลาหัวเราะ ดูดีๆ เห็นไปถึงกระเพาะอาหาร เป็นคนที่หัวเราะได้อารมณ์โคตๆ
เห็นแล้วหัวเราะตาม ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันหัวเราะเรื่องอะไร บางวันมันก็บ่นได้ทั้งวี่ทั้งวัน
รู้นะว่ารำคาญตัวเองเหมือนกัน แต่ก็ไม่เลิกบ่น - -* ดีที่ต่อไปอยุ่ห้องเดียวกันอีก
ไม่งั้นมันจะไปบ่นให้ใครฟัง กร๊ากกๆ และสุดท้าย "สวย" ^.^

 

เนย
ไม่รุใครไปเรียกมันว่าน้องเนย -"-  ชื่อเป็น น หนู เลยฟังดูน่ารักดีล่ะมั้ง - -*
เนย พูดมากโคตๆ พูดตลอดเวลา พูดไม่หยุด ชวนเอ้ชวนบิวคุยตลอด  -"-
ที่พบบ่อยเวลาเพื่อนคุยคือ อาจารย์สั่งงานแล้วไม่รู้เรื่องกัน
เนยบางวันเธอจะซุ่มซ่ามโคต กลายเปนเรื่องเฮฮาของเพื่อนกันไป
ก็ดีนะ การที่ทำให้เพื่อนหัวเราะได้นี่เป็นความสุขมากทีเดียว หึหึ
จะถอดเหล็กแล้วล่ะสิ จัดฟันก็ไม่รู้จัดอะไรน๊านนาน - -
เค้ารู้สึกว่าเนยจะเป็นคนเชื่องช้ามาก เวลาหมดคาบชิมิ เนยนั่งนอกสุด แต่ออกคนสุดท้าย
คือในขณะที่เค้ากะเอ้เดินออกไปแล้ว เนยยังไม่เก็บของเข้ากระเป๋า
เวลาเรียน มันก็นั่งก้มหน้าก้มตาทำอะไรไม่รู้ เอ้มันบังมิดเลยอ่ะ มองไม่เห็น
แต่เห็นอีกทีคือตอนลุกขึ้น เนยก็ยังก้มหน้าก้มตาอยุ กว่าจะรู้เรื่องว่ามันหมดคาบแล้ว
แล้วก็รูปนั้นน่ะ ที่มีแต่คนทักว่าหน้าเหมือนนเค้า - -* เค้าก็งงๆเหมือนกันนะ เหมือนจริงๆแหละ
เนยอ่ะเหมือนเค้าเองนะ แต่เค้าอ่ะไม่เหมือนเนยหรอก -.-

 

แพม
ไอ้อ้วน ฮ่าๆ ตั้งแต่รู้จักกันมา อ้วนยังไงก็ยังอ้วนยังงั้น
อันนี้ก็เช่นกัน เล่นแต่เกมด้วยกัน -.- ปัจจุบันมันยังเล่นอยุ แต่เค้าเลิกแล้ว
ไว้ว่างๆแล้วมาเล่นเกมด้วยกันอีก แต่ช่วงนี้ของดไปก่อน เรียนหนักมากกก ก -..-
แพมแก่ก่าเค้า 1 วัน แต่ทำไมหนักกว่าเค้าเยอะจัง ^O^ ไว้วันเกิดเราเลี้ยงส้มตำเพื่อนกันดีมะ ประหยัด ๆ
ที่เค้าเห็นแพมก็ขี้บ่นเหมือนบิวน่ะแหละ แต่ก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร เพื่อนก็เลยเฉยๆ แบบว่าชิน
นั่งเรียนก็แอบหลับบ่อย เห็นๆ นั่งข้างนอกมันยังกล้าหลับ โดยเฉพาะอังกฤษ
แต่แน่นอนว่าเกรดคุณเธอไม่ตก

 

ฟาง
ตั้งแต่รู้จักฟางมา ฟางเก่งมาตลอด
เวลาเรียนไม่เข้าใจก็โคตขี้สงสัย ถามนู่นถามนี่ เลยทำให้มันเก่งโคต -*-
ฟางจะอธิบายเรื่องราวต่างๆให้เพื่อนเข้าใจได้ดีนะ แต่ด้วยเสียงที่แหลมเฟี้ยว
ทำให้ฟังไม่รู้เรื่อง - -*แต่ก็เอาเถอะนะ ถึงแม้ฟางจะหน้าเหลี่ยม ฟางเป็นเพื่อนที่ดีของทุกคนเสมอ นี๊ -.-
ฟางจะคอยช่วยเหลือเพื่อนๆตลอด แถมฟางยังเล่นบาสเก่งอีกตะหาก สาวกรี๊ดดด  เลยย -..-
บางทีเค้ารู้สึกว่าฟางจะจริงจังกับสิ่งที่ทำอยู่มากเกินไป - -*
แล้วก็เชื่อคนง่ายโคต บางทีคือเห็นๆว่ามันเป็นไปไม่ได้ ก็เชื่อ ไปเจาะหูใส่ตุ้มหูถ่วงไว้นะ จะได้ไม่เป็นคนหูเบา -*-
คนเราเนี่ยนะ เรื่องจริงไม่เชื่อ แต่เชื่อเรื่องไม่จริง ขึ้นม.4เจอกันอีกแล้วเรา -..- กิ๊บ กิ้ววว

 

V R KL ,, Forever
ไอ้ กุๆ เมิงๆ นี่ไม่ถนัดว่ะ -*- แล้วก็มีแค่บางคนที่ใช้คำว่า แก (เค้าคิดว่ามันไม่ค่อยสุภาพเลยไม่ได้ใช้บ่อย-"-)
เออแล้วก็ อย่าเขียนเรื่องเศร้ากันมากได้มะ - - โดยเฉพาะ แพร์กะเก๋ -"-

 

โชคดีนะทุกคน ตามล่าหาฝันไปกับทรูวิชั่นอคาดิมี่ วุ้ย มั่วอีกแระ - -*
เอาดีๆแล้วนะ ถึงวันนี้เรายังไม่จากกันไปไหน ทุกคนยังอยุโรงเรียนเดียวกัน
ยังอยู่ในรั้วชมพู ฟ้า เหลือง เหมือนกัน จะว่าไปแล้ว อยุโรงเรียนนี้ไปนานก็รักโรงเรียนไปเอง
เหมือนกับคนเราที่อยู่ด้วยกัน ยิ่งนานก็ยิ่งรักกัน 3/10 ห้องนี้ทั้งผู้ชายผู้หญิงสนิทกันได้
ทุกคนรักกัน เข้าใจกัน ถึงแม้บางครั้งจะมีบางเรื่องที่เข้าใจผิดกันไปบ้าง แต่ก็ไม่คิดติดใจอะไรกัน
อยู่ด้วยกันมา3ปีเต็ม บางคนก็ไปอยู่ด้วยกันอีก 3ปี จากคนที่ไม่เคยรู้จักกัน มาจากไหนกันมั่งก็ไม่รู้
ชัยภูมิงี้ บ้านไผ่งี้  -"- ไม่น่าเชื่อว่าจะรักกันได้ขนาดนี้
สำหรับเค้าเรื่องที่แปลกใจมากเรื่องหนึ่งคือ ไอ้กานต์อ่ะ
ตอนอนุบาลเรียนที่โรงเรียนยุววิทยาเหมือนกัน (สระบุรี)
แล้วก็มาเรียนที่อนุบาลขอนแก่นเหมือนกันอีก
เค้าคิดว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก เพราะขอนแก่น-สระบุรี ไม่ใช่ใกล้ๆ
จะมีซักกี่คนที่ย้ายมาเหมือนกัน
เอาล่ะ จบๆ สนุกดี -..-

 

"รักเธอ3/10"
"รักเธอนะKL"
"รักแกนะกิ๊ฟท์"
"รักเก๋นะ ^^"
"รักแกนะปอ"
"รักปูนน๊าา"
"รักน้องหลานะ"
"รักไอ้แพร์โคต จุ๊ฟๆ"
"รักแกมากนะเอ้"
"รักไอซ์นะ"
"รักบิวตี้มากมาย"
"รักน้องหิ่ง เอ้ยน้องเนยนะคะ^^"
"รักแพมมี่น๊าา"
"รักไอ้ฟางน๊าคะ -.-"

 

((เอ่อ... แสดงว่า กิ๊ฟ,เก๋ ...,ฟาง เป็นสมาชิกของ KL แล้ว KL เป็นสับเซตของ 3/10 แล้ว 3/10 เป็นสับเซตของ KKW -*-))
น่าน ...ปิดเทอม เรียนมาก เบลอๆ เพื่อนๆ เรียนเคมีอกะอ.วชิ สนุกโคตเรยย -..- แค่นี้ล่ะ บ๊ะบาย